Projekt przystani wodnej na rzece Pisa łączył funkcję infrastruktury turystycznej z architekturą osadzoną w lokalnym kontekście historycznym. Budynek został otwarty na rzekę od strony wody, natomiast od strony lądu jego charakter odwoływał się do ceglanego muru i sąsiedztwa ruin zamku krzyżackiego. Najważniejszym zagadnieniem była relacja pomiędzy współczesną funkcją przystani a tożsamością miejsca. Ceglana elewacja od strony miasta nie była wyłącznie wykończeniem, lecz świadomym odniesieniem do lokalnej architektury obronnej. Zaprojektowano obiekt, który ma obsługiwać ruch wodny, a jednocześnie porządkować obraz nabrzeża i wzmacniać związek architektury z historią miasta.